دلم مي خواد يه چيزي رو بدوني
ديگه نه عاشقي نه مهربوني
 منم ديگه تصميمم رو گرفتم
اصلا نمي خوام كه پيشم بموني
ديشب كه داشتم فكرام و مي كردم
ديدم با تو تلف شده جووني
يه جا يه جمله ي قشنگي ديدم
عاشقو بايد از خودت بروني
چه شعرايي من واسه تو نوشتم
 تو همه چيز بودي جز آسموني
يادت مياد منتم رو كشيدي ؟
تا كه فقط بهت بدم نشوني ؟
يادت مي اد روي درخت نوشتي
 تا عمر داري براي من مي خوني ؟
يادت مياد حتي سلام من رو
 گفتي به هيچ كس نمي رسوني
 حالا بيار عكسامو تا تموم شه
 اگر كه وقت داري اگه مي توني
 نگو خجالت مي كشي مي دونم
تو خيلي وقته ديگه مال اوني
خوش باشي هر جا كه مي ري الهي
واست تلافي نكنه زموني

به كوه گفتم عشق چيست؟! لرزيد


به ابر گفتم عشق چيست؟! باريد


به باد گفتم عشق چيست؟! وزيد


به پروانه گفتم عشق چيست؟! ناليد


به گل گفتم عشق چيست؟! پرپر شد


به انسان گفتم عشق چيست؟!


اشك از ديدگانش جاري شد و گفت: 


رسم خوش ديوانگيست!

هر سری سر شانه ای خواهد گریست وقت وداع

                               سر من گوشه ی درخت گریست وقت وداع

 رو به خاطر بيار اگه چشمات خيس شد بدون داري به خودت دروغ ميگي و هنوز دوستش داري

                                              ولی هیچ وقت اونو گدایی نکن

خیلی سخته عشق رو از نگاه کسی بخونی اما نتونه بهت بگه

خیلی سخته عزیز ترین کست بخواد فراموشش کنی

خیلی سخته غرورت رو به خاطر یه نفر بشکنی اما بعدش بفهمی دوست نداره

خیلی سخته دوسش داشته باشی اما نتونی باهاش بمونی

 خیلی سخته همه چیزتو به خاطر یه نفر از دست بدی اما اون بهت بگه دیگه نمی خوام

خیلی سخته بغض داشته باشی اما نخوای کسی بفهمه

خیلی سخته بخوای با اب بخوای بغضتو بفرستی پایین اما یه دفعه اشکات جاری بشه

خیلی سخته وقتی رفتی با پول تو جیبی چند ماهت براش کادو بخری اونو با یکی دیگه ببینی

خیلی سخته یه عمر با خیال یه نفر زندگی کنی اما وقتی فهمید عاشقشی بره و دیگه پشت سشو نگاه نکنه

خیلی سخته دلت رو به کسی خوش کنی که یه دلخوشه دیگه داره

خیلی سخته که همیشه مجبور باشی سخت ترین چیزا رو تحمل کنی

                  چه سخت است رفتن عزیزی از بین ما

                                                           و چه سخت تر پر کردن جای خالی او